Bir ortamı kimse kadar iyi okuyabilirsin. Tam olarak ne söyleyeceğini, nasıl yardımcı olacağını, ne zaman vereceğini biliyorsun. İnsanlar seninle olmaktan hoşlanıyor çünkü kendilerini çok iyi hissettiriyorsun. Ama seni kim iyi hissettiriyor? En son birinin gerçekten sana baktığı ne zamandı?
ESFJ gölgesi sevgiden yoksun olmakla ilgili değil. Onu vermeden kim olduğunu bilmemekle ilgili.
Kendini Unutan Bakıcı
Hediyeler gerçek. Doğum günlerini hatırlıyorsun, birinin desteğe ihtiyaç duyduğunu seziyorsun, gittiğin her yerde sıcaklık yaratıyorsun. İnsanlar seninle olmakla daha iyi hissediyor. Partileri planlayan, bakım paketleri gönderen, herkese koşan sensin.
Ama bir yerde vermek bir seçim olmaktan çıkıp bir zorunluluğa dönüştü. Yaydığın sıcaklık bir performansa dönüştü. Ve aldığın onay — ki hiçbir zaman yeterli hissettirmiyor — olmadan yaşayamayacağın oksijene dönüştü.
Bağımlılık
Bunu dürüstçe adlandıralım: onaya bağımlısın. Her bağımlılık gibi, masum başladı. Bir yerde aşkın hizmetle kazanıldığını öğrendin. Değerinin gülümsemeler ve teşekkürlerle ölçüldüğünü. İhtiyaç duyulmanın sevilmekle aynı şey olduğunu.
Böylece başkalarını mutlu etme sanatını mükemmelleştirdin. İnsanların ne istediğini okuyup onlar sormadan sunmakta uzman oldun. Kendini beklentilere uydurdun.
Sorun şu ki artık durduramıyorsun. Bitkin olsan bile. Kırgın olsan bile. İçinde bir ses "ya ben?" diye bağırsa bile.
Gizli Bedel
- Hayır demek istediğinde evet demek
- Gülümsemenin ardında büyüyen kırgınlık
- Aslında ne düşündüğünü ya da hissettiğini bilmemek
- Sürekli başkalarının tepkilerini izlemenin yorgunluğu
- Seni kullanan insanlara çekilmek
- Performansın içinde kendini kaybetmek
Gölge Gerçeği
İşte veren ESFJ'nin görmek istemediği şey: bakıcılığın yalnızca cömertlikten kaynaklanmıyor. Aynı zamanda koruyucu bir işlev de görüyor. Başkalarının ihtiyaçlarına odaklandığında kendi boşluğunla yüzleşmek zorunda kalmıyorsun.
Ve onay arayışı yalnızca sevilmekle ilgili değil — hayatta kalmakla ilgili. Derin bir düzeyde, insanlar sana ihtiyaç duymayı bıraktıklarında sevi meyi de bırakacaklarına inanıyorsun.
İyileşmenin Gerçeği
Bir hizmet değilsin. Bir insansın. Değerin kullanışlılığınla belirlenmez. Sadece var olduğun için sevildiğini düşün. Yardımseverliğin için değil. Sunduğun şeyler için değil. Sadece sen olduğun için.
O sevgi var. Sadece henüz hissetmene izin vermedin — çünkü almak vermekten çok daha savunmasız hissettiriyor.
İleriye Giden Yol
- Saptırmadan almayı pratik et
- Günde bir kez hayır de
- Kendi sesini bul — SEN aslında ne düşünüyorsun?
- Onaysızlığa çökmeden katlan
- Başkalarına dökmeden önce kendi bardağını doldur
Bir Olumlu Söz
"Onu kazanmadan sevgi almayı hak ediyorum. Değerim kullanışlılığıma bağlı değil. Yeterince iyiyim — tam olarak ben olduğum gibi, kimseye yardım etmesem bile."