Kolejna impreza. Kolejna przygoda. Kolejna dawka adrenaliny. Jesteś osobą, którą wszyscy chcą mieć na imprezie, tą, która sprawia, że rzeczy się dzieją, iskrą rozświetlającą każde pomieszczenie. Ale gdy impreza kończy się i pokój pustoszeje... kim wtedy jesteś?
Cień ESTP nie polega na braku energii – chodzi o używanie energii do ucieczki od siebie.
Dusza Imprezy (Która Umiera w Środku)
Twoje dary są niezaprzeczalne. Szybkie myślenie, zorientowanie na działanie, charyzma – żyjesz więcej w ciągu tygodnia niż niektórzy w ciągu roku. Jesteś tym/tą, który/a mówi „tak" na spontaniczne przygody, który/a zamienia nudne spotkania w niezapomniane wydarzenia, który/a sprawia, że rzeczy się dzieją.
Ale pod tym całym ruchem kryje się ciemniejszy cel. Ciągła aktywność to nie tylko kwestia pełnego życia – to ucieczka przed czymś. A tym czymś jesteś ty.
Niekończąca Pogoń
Obserwuj uważnie swój wzorzec:
- Przechodzenie dalej, zanim ból zostanie w pełni odczuty
- Szukanie stymulacji, żeby uniknąć introspekcji
- Używanie uroku i humoru do odchylania głębszych pytań
- Bycie ciągle zajętym/ą, żeby nigdy nie musieć być nieruchomym/ą
- Wypełnianie ciszy hałasem, bezruchu działaniem
- Trzymanie relacji ekscytujących zamiast głębokich
Kiedy rzeczy zwalniają, pojawia się swędzenie. Pobudzenie. Głos mówiący „to nudne", który naprawdę mówi „to nieprzyjemne".
Od Czego Uciekasz
Pod bohaterem akcji jest ktoś, kogo unikałeś/aś: twoje wewnętrzne ja.
Jest w tobie cichsze ja. Ja z uczuciami, które nie pasują do działania. Ja z lękami, których nie można naprawić przez robienie. Ja z ranami, które trzeba odczuć, a nie przegonić.
To wewnętrzne ja może skrywać: - Poczucie nieadekwatności pod powierzchnią pewności siebie - Strach, że jesteś ceniony/a tylko za rozrywkę - Żałobę po stratach, które nigdy nie zostały przepracowane - Pytania o sens i cel - Samotność, której zewnętrzne połączenie nie dotyka
Dlaczego Bezruch Wydaje się Śmiercią
Dla ESTP zatrzymanie się wydaje się niebezpieczne, bo bezruch przynosi świadomość, a świadomość przynosi uczucie. Zbudowałeś/aś swoją tożsamość wokół działania – kim jesteś, gdy nic nie robisz?
To jest pułapka cienia: utrzymywanie cię na tyle zajętym/ą, żebyś nigdy nie musiał/a się dowiedzieć.
Rozbicie
Problem z ucieczką polega na tym, że nie możesz uciekać wiecznie. Ostatecznie: - Ciało załamuje się od ciągłego forsowania - Relacje cierpią, bo nigdy nie jesteś naprawdę obecny/a - Sens umyka, bo wymaga refleksji - Uczucia, przed którymi uciekałeś/aś, doganiają cię, często w najgorszych momentach - Pewnego dnia budzisz się zastanawiając, czy cokolwiek z tego miało jakiekolwiek znaczenie
Zaproszenie
Co by było, gdyby bezruch nie był nudny? Co by było, gdyby największa przygoda była podróżą do wewnątrz?
Masz tak dużo odwagi na zewnętrzne ryzyko. Wyskoczyłbyś/abyś z samolotu, założył/a biznes, skonfrontował/a każdego. Ale co by to wymagało, żeby podjąć ryzyko bycia nieruchomym/ą? Żeby podjąć ryzyko spotkania siebie?
Praktyka
- Spróbuj pięciu minut ciszy każdego dnia. Po prostu siedź z tym, co się pojawia.
- Gdy poczujesz impuls, żeby wypełnić wolny czas, zatrzymaj się przed działaniem na nim.
- Zapytaj siebie: „Czy robię to, bo chcę, czy dlatego, że czegoś unikam?"
- Pozwól rozmowie zejść głębiej zamiast odchylać się humorem.
- Daj sobie pozwolenie na nudę – i zobaczy, co jest pod spodem.
Obietnica
ESTP, który uczy się być nieruchomy/a, nie staje się nudny/a – staje się kompletny/a. Energia, która była rozproszona w ucieczce, skupia się w celu. Relacje, które były ekscytujące, stają się znaczące. Życie, które było pełne, staje się spełniające.
Afirmacja
„Mogę być nieruchomy/a i nadal być sobą. Jestem czymś więcej niż moją energią, czymś więcej niż moim działaniem. Mam odwagę spotkać siebie w ciszy. To, co znajdę, nie zniszczy mnie – dopełni mnie."