هر تیپ شخصیتی زخمهای خاصی از دوران کودکی با خود حمل میکند که آنچه شدیم را شکل داد. فهمیدن زخم خودت اولین قدم برای درمان آن است.
زخمها:
INTJ: «شدت تو خیلی زیاد است.» ← یاد گرفتی عمقت را پنهان کنی. INTP: «فقط وقتی باهوش هستی اهمیت داری.» ← یاد گرفتی عشق را از طریق هوش به دست بیاوری. ENTJ: «قوی باش وگرنه در خطری.» ← یاد گرفتی که آسیبپذیری خطرناک است. ENTP: «دست از زیر سوال بردن همه چیز بکش.» ← یاد گرفتی کنجکاویات مشکل است.
INFJ: «خیلی حساسی.» ← یاد گرفتی که هدایایت نقص هستند. INFP: «سرت را از ابرها پایین بیاور.» ← یاد گرفتی رویاهایت اهمیتی ندارند. ENFJ: «احساسات همه مسئولیت توست.» ← یاد گرفتی خودت را رها کنی. ENFP: «خیلی زیادی.» ← یاد گرفتی نورت را کم کنی.
ISTJ: «احساسات غیرعملیاند.» ← یاد گرفتی قلبت را سرکوب کنی. ISFJ: «نیازهایت مزاحم هستند.» ← یاد گرفتی ناپدید شوی. ESTJ: «ضعف شکست است.» ← یاد گرفتی خودت را زرهپوش کنی. ESFJ: «همه را خوشحال نگه دار.» ← یاد گرفتی ارزشت به تأییدشان بستگی دارد.
ISTP: «ارتباط دام است.» ← یاد گرفتی به هیچکس نیاز نداشته باشی. ISFP: «نامرئی هستی.» ← یاد گرفتی صدایت اهمیتی ندارد. ESTP: «ساکت بنشین.» ← یاد گرفتی خودت بودن اشتباه است. ESFP: «خوشحال بودن خودخواهانه است.» ← یاد گرفتی شادیات را پنهان کنی.